Jump to content

SGD

SGD

წევრი 04 May 2016
გასული ბოლო აქტიურობა დღეს, 03:02

პაემანი ვერაზე

21 November 2018 - 11:32 PM

დიდი ალბათობით უმეტესობა ნამყოფი ხართ ამ პაემანზე მაგრამ მე მაინც მინდა შემოგთავაზოთ ეს ლამაზი საღამო და გასიამოვნოთ ძველი თბილისური სილამაზით, ისტორიებით, სიმღერებით და რაც მთავარია თბილისის კოლორიტების გახსენებით...

ლეგიონის შეკრება 26 მაისის აღსანიშნავად

22 May 2018 - 04:04 PM

ვინაიდან და რადგანაც შაბათს 26 მაისს არის საქართველოს დამოუკიდებლობის დღე და თანაც დამოუკიდებლობის გამოცხადების 100 წლისთავი არის იდეა ეს ლამაზი დღე ავღნიშნოთ ლეგიონურად!

ვისაც მოგწონთ იდეა გამოტყდით და დავაორგანიზოთ რესტორანი

1. დონე

დუდუ გვეპატიჟება გიორგობის აღსანიშნავად

03 May 2018 - 09:43 PM

ძმებო, იმედია ყველას მოგეხსენებათ რომ შაბათს საღამოს დუდუ გვეპატიჟება ოჯახში გიორგობის შესახვედრად. ლოგიკურია ხელცარიელები ვერ მივალთ. რახან გიორგობის შესახვედრად ვიკრიბებით არის იდეა ვაჩუქოთ წმინდა გიორგის ხატი. მე ვიცნობ ძალიან კარგ ხატმწერს. მოოქროვილ ხატებს ქმნის.   შესაბამისად, შაბათს სპორტინგის შემდეგ შემიძლია გავარდე და ვიყიდო. ფასები იწყება 200 ლარიდან (A4 ზომა). 


ლეგიონის შიდა ტურნირი ლუდის სმაში

27 March 2018 - 02:04 AM

ლუდის სმაში დამყარებული რეკორდი და ანდროპოვის ნაჩუქარი ოქროს საათი

Untitled-1_2871.jpg

საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მასალათა გამძლეობისა და დრეკადობის თეორიის კათედრის ყოფილი გამგე, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, საინჟინრო და ეროვნული აკადემიების აკადემიკოსი, გენერალ-მაიორი, ღირსების ორდენის კავალერი, მსოფლიო ჩემპიონი და რეკორდსმენი ლუდის სმაში და გინესის რეკორდების წიგნის ლაურეატი _ ეს რეგალიები ერთ კაცს _ დემურ დანელიას ეკუთვნის, რომელიც დღეს ჩვენი რესპონდენტია.

_ ცნობილია, რომ ლუდის სმაშიმსოფლიო რეკოდსმენი ხართ.გვიამბეთ ამის შესახებ…

_ 1970 წელს მივლინებით მიუნხენში ვიმყოფებოდი. ერთ-ერთი ბარის შესასვლელში ცნობილი ამერიკელი ძალოსანის _ პოლ ანდერსონის სურათი დავინახე გამოკრული. 1968 წელს მას ლუდის სმაში მსოფლიო რეკორდი დაუმყარებია _ ერთ საათში 8 ლიტრი დაულევია. ეს ჩემპიონატი მიუნხენში ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ ტარდებოდა. მაშინვე ვიფიქრე რეკორდის მოხსნაზე, მაგრამ შეჯიბრებაში მონაწილეობისთვის საჭირო თანხა არ მქონდა. 1974 წელს კვლავ მოვხვდი მიუნხენში, სადაც მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე ჩავყევი ჩვენს დელეგაციას. ჩემთან ერთად იყვნენ: მიშა მესხი, ძმები ჯეჯელავები, ანზორ ჭკუასელი, ნესტორ ჩხატარაშვილი… როცა ლუდის სმისჩემპიონატის შესახებ მიშა მესხსვუამბე, აღარ მომეშვა, ფულს მეგიშოვი, ოღონდ არ შემარცხვინოო.დელეგაციის წევრებს ჯიბის ფულად60 დოლარი ჰქონდათ. მათ მიშამ 50-50დოლარი გამოართვა, შესატანითანხის ნაწილი კი მიუნხენშიმცხოვრებმა ჩემმა ნათესავებმა _ცნობილმა მეცნიერებმა, ივანე დაალექსანდრე ნიკურაძეებმა, გაიღეს.ეს შეჯიბრება ოლიმპიურ სოფელში მდებარე ბარ “ამერიკანოში” 30 ივნისს გაიმართა. რეკორდის მოხსნის შემთხვევაში 2500 დოლარით გაჯილდოებდნენ. მიშა მესხი ამ დღისთვის საგანგებოდ მამზადებდა, მლაშე საჭმელს მაჭმევდა და თან უკან დამდევდა, _ ჩუმად რამე არ გადაყლურწოსო. იმდენი მარილიანი კერძი ვჭამე, ენა სასაზე მეწებებოდა. თანაც ვფიქრობდი, შეჯიბრებაში 15 კაცი მონაწილეობს და რეკორდი რომ ვერ მოვხსნა, რა მეშველება, მთელი დელეგაცია შიმშილით დაიხოცება-მეთქი. შეჯიბრებას 500 კაცი ესწრებოდა. ცნობილი რუსი სპორტსმენები _ ბობროვი, სიმონიანი და ნიკოლაევიც წამოვიდნენ. პირობები ისეთივე იყო, როგორც ჭადრაკში _კათხას ხელს თუ მოჰკიდებდი, უკანაღარ უნდა დაგედგა, ლუდი უნდადაგელია. ყველა მაგიდასთან პატარამილით მოდიოდა ლუდი დალიტრიანი კათხა ივსებოდა. ერთისაათის განმავლობაში ღილაკსრამდენჯერაც მიაჭერდი თითს,იმდენჯერ ივსებოდა კათხა. საჭმელ-სასმელით კი გადავსებული იყო მაგიდები. როგორც კი დავჯექი, ხუთი ლიტრი გადავყლურწე. ეს რომ დაინახეს, რამდენიმე მონაწილე მაშინვე წამოხტა და გაიქცა. არადა, ფული გადახდილი ჰქონდათ, ეჭამათ, ესვათ და მერე წასულიყვნენ, ვინ უშლიდათ?

28 წუთში 13 ლიტრი ლუდი დავლიე და მეტი აღარ ჩამომისხეს. ერთი ამბავი ავტეხე… ამ მომენტში მოვიდა მიშა მესხი და მეუბნება, ბარის მეპატრონეები ამბობენ, ოღონდ გაჩერდეს და ფულს დავუმატებთო. მეტი რომ დამელია, ჩემი რეკორდის მოხსნას ვინღა გაბედავდა? მოკლედ, ოღონდ თავი დაგვანებეო და 500 დოლარი დამიმატეს. ბარ “ამერიკანოში”, ანდერსონის ფოტოს ნაცვლად, ჩემი ფოტო გამოაკრეს. ნასესხები ფული დელეგაციის წევრებს დავუბრუნე, თანაც ყველა მათგანს მადლობის ნიშნად სტერეომაგნიტოფონები ვუყიდე.
იმ საღამოსვე სასტუმროში საელჩოს წარმომადგენელი მომადგა და მოგებული ფულის ჩაბარება მომთხოვა. არადა, სადღა მქონდა ის ფული და თანაც, საჩუქრების ამბავიც არ დაიჯერა… მოსკოვის აეროპორტში ტრაპთან 2 “კაგებეშნიკი” დამხვდა შავი “ჩაიკით”. უშიშროების იმჟამინდელ თავმჯდომარე იური ანდროპოვთან მიმიყვანეს. როგორც კი მის კაბინეტში შევედი, საყვედურებით ამავსო _ არცხვენ საბჭოთა მოქალაქის სახელს და უზნეო კაპიტალისტებს აჰყოლიხარ, ასეთი საქციელი საბჭოთა ადამიანისთვის შეუფერებელიაო. გავბედე და შევეპასუხე: ომის დროს პატარა ვიყავი, გერმანელებზე ჯავრის ამოყრა ვერ შევძელი, ახლა ეს შანსი ხელიდან რომ გამეშვა, თავი ცოცხალი რაღად მინდოდა, ამიტომ, როგორც შევძელი, ისე დავამარცხე-მეთქი. შევატყვე, ჩემი ნათქვამი ესიამოვნა… მერე ღილაკს თითი დააჭირა და ოთახში მაგიდა შემოსრიალდა. ზედ ხუთი კათხა ლუდი და ერთი სოსისი იდო. გერმანიაში ლუდს მხოლოდ ერთი სოსისი მივაყოლე და კა-გე-ბეს ეს გამოეპარებოდა?! _ მითხრა, აბა, თუ შეგიძლია, დალიეო. ვიფიქრე, მაინც მიჭერენ და ბარემ დავლევ-მეთქი. ოთხი კათხა მყისვე გავაქრე, მეხუთესაც რომ მოვკიდე ხელი, გამაჩერა, _ “ნე ნადაო”… სახეზე გაოცება ეხატა. ანდროპოვმა უცებ მაჯიდან ოქროს საათი მოიხსნა და ხელზე შემაბნია. შემდეგ განკარგულება გასცა, 203-ში წაიყვანეთო. დავიზაფრე, _ ახლა კი მართლა მიჭერენ-მეთქი, მაგრამ საპყრობილის ნაცვლად, სასტუმრო “უკრაინის” ლუქსში წამიყვანეს. 203-ე სამთავრობო ნომერი ყოფილა. იქ ერთი კვირა დავისვენე. თბილისში დაბრუნება რომ მოვისურვე, თვითმფრინავის ბილეთი მომიტანეს და გამომაცილეს. ანდროპოვმა კი თავის გენერლებს დაავალა, ჩემთვის მისი ტელეფონის ნომერი მოეცათ, საჭიროების დროს რომ დავკავშირებოდი.
თბილისში ჩამოსვლისთანავე საქართველოს უშიშროების იმჟამინდელმა ხელმძღვანელმა ალექსი ინაურმა დამიბარა და ანდროპოვის ნაჩუქარი საათი ჩამომართვა. სასწრაფოდ დავრეკე ანდროპოვის მოცემულ ნომერზე _ “ატაბრალი”-მეთქი. მეორე დღესვე დამიბარა ინაურმა, საათი დამიბრუნა… ვიფიქრე _ აუფ, ახლა კი გამქაჩავენ, სსრკ-დან ცხვირს აღარ გამაყოფინებენ-მეთქი, მაგრამ ამის შემდეგ აღარაფერი მომხდარა. მგონი, სახელმწიფო არ დარჩა, ნამყოფი რომ არ ვიყო.

_ ანდროპოვის ნაჩუქარ საათსდღესაც ატარებთ?
_ რა თქმა უნდა. მაჯიდან არასდროს მომიხსნია.


მცირე დესანტი უბატონო კახეთში

03 October 2017 - 05:22 PM

პარასკევი საღამო მოახლოვდა და ის იყო ვიფიქრე "რა გავაფუჭოთ?" თემას გავხსნი თქო მარა ვინ მიგიშვა მაქამდე?!

პატივცემული ელიზები იუწყებოდა: "1 საათის წინ ველაპრაკე და გუშინ იწვიმა და წვიმსო. აქამდე გაცოფებულები ვიყავით 1 ცალიც არსად იყოვო. 2-3 დღე თუ იწვიმა აზერბაიჯანის პერელიტი იქნებაო.
მიუხედავად ამისა თუ სურვილი იქნება გავიაროთ ჩემსკენ გადავაქოთოთ მინდვრები იქნებ გაგვიმართლოს.

კაროჩე რაა აბა დაირაზმეთ.

წავიდეთ ჩემსკენ, რაც იქნება იქნება. გთავაზობთ 2 დღიანს . ამაღამ შეიძლება მელაანის მინდვრები გადავღეჭოთ და ჩემსკენ გადავიწიოთ . საღამოს კი კარგი მწნილი,
კიტრი-პომიდორი-მწვანილი , გუდის ყველა და კახური სამწვადე ავიღოთ და საფუძვლიანად ჩავსხდეთ . ღვინო არ მოგვაკლდება და მოსიყვარულე მასპინძელი. ქედნებზეც
გავიგებ და მაგასაც მოვახერხებთ. საღამოს დავრჩეთ და დილიდან ნადირობა ნადიმობას შეუბეროთ. ელიას მთის მონასტერი მოვილოცოთ , ხორნაბუჯიდან ალაზნის ველებს
გადავხედოთ ერთი იგერთი საქეიფო მაგიდაა რომ სულ ალაზანო და ალაზანო უნდა ვიძახოთ."

ასეთი ტექსტის მერე ვიღას ახსოვდა პარასკევი და ლუდი?

თუმცა აღმოჩნდნენ ესეთი პატივცემული ლეგიონერებიც....

მიმაგრებული ფაილები  aaa.jpg   85.44კილობაიტი   23 გადმოწერები