Jump to content

დოკი

დოკი

წევრი 24 Aug 2018
გასული ბოლო აქტიურობა დღეს, 00:26

ასე და ამგვარად, 2020 ის სეზონის ბოლო ნადირიბა

01 March 2021 - 04:11 PM

გასრულდა მათი ამბავი ვითა სიზმარი ღამისა.
გარდახდეს, გავლეს სოფელი, - ნახეთ სიმუხთლე ჟამისა! -
ვის გრძლად ჰგონია, მისთვისცა არის ერთისა წამისა.
ვწერ ვინმე მესხი მელექსე მე რუსთველისად ამისა.


ასე ამთავრებს დიდი პოეტი თავის ნაწარმოებს, მაგრამ მე სად მივალ მაქამდე, ამიტომ ჩემებურად დავსწერ ;)



სეზონის გახსნის სამზადისი და დახურვის, ორივე ძალიან ლამაზია, ერთი სხვაობა, ის არის, რიმ 6 თვე ვასვენებთ ლულებს, სამაგიეროდ ხშირად ვიგონებთ აწ უკვე ძველ ნადირობებს, უფრო მეტი დროა საკუთარ თავთან დასაფიქრებლად, სამაგიეროდ გახსნისთვის ნელნელა იწყება სამზადისი, ძაღლების გეშვა, გავარჯიშება, "იაფად" თითო თითო ყუთი ტყვიის შეძენა, აღჭურვილობის განახლება და ასე, თუ თევზაობაც ჰიბად გაქვს, მაშინ კიდე მარტივად გადაიტან სეზონის დახურვას :) ყოველშემთხვევაში, ჩვენთან ლეგიონში იმდენი სურპრიზი გვაქ ერთმანეთისთვის და წინ იმდენი ლამაზი დღეები გველოდება "ნამატის" სახით, წესით სეზონს კაი ზაპოითი შევხვდებით ;)
დავუბრუნდეთ პარასკევ საღამოს, სეზონის "ბოლო" უძილო ღამე, მაღვიძარას ხმა იმ დროს ისმის, როდესაც მეოთხე ფინჯან ყავას ვსვამ და ოტახში ბოლთასვცემ, ვფიქრობ გათენებაზე, ნადირობაზე, იმ დიდ სიყვარულზე რაც წინ მელის და რაც მთავარია, ვნერვიულობ, ვნერვიულობ იმ პასუხისმგებლობაზე, რონელიც რამოდენიმე საათში ჩემ ცხოვრებას სერიოზულად შეცვლის, ფაქტი ერთია მე მუხარია, ღვიძლი მეუბნება, დაფიქრდი ჯერ ჟიდევ მაქვს გადარჩენის შანსიო ;)
ხო და ამ ფიქრებში გართული მივადექი ნიკორას, 80% უკვე დამთავრებული იყო დილის საქმიანიბის, მხოლოდ 1 ღერის მიწევა მივასწარი და ჩემ ახალგასტიკერებულ მანქანით "წატრიპაჩება" z23c647.jpg
გზა ბუნდოვნად მახსოვს, ჩაფიქრებული ვიჯექი, ისე რო თვით დონეს უკვირდა რა მჭირდა, მანამ რამოდენიმე ყლუპი ჯადოსნური სითხე არ შევსვი, მანამდე "საკუთარ ნაჭუჭში ჩაკეტილ დაკომპლექსებულ თინეიჯერს" ვგავდი :)

დილის ბაბუს უსაფრთხოების მოკლე კურსს გავვეცანით, სიმართლე ითქვას რის შემდეგ რა მოდის უკვე ყველამ ვიცით, მაგრამ მაინც სასიამივნო მოსასმენია, გამეორება ცოდნის დედაა, გარდა ამისა იცი, რომ ამ ტექსტიდან უკვე ჩათვალე ნადირობა დაწყებულია...
დავიძარით ზემო ნომრებში, შარშან რამ9დენიმეჯერ ვიყავი მაგ ნომერში, რონელიც რატომღაც მეექვსე ნომერი მეგონა, მთელი წელი და როდესაც მივლასლასდი "ჩემ" ნომერში, მთელი ჩემი მრწანსი განადგურდა, როდესაც ხეზე დიდი წითელი სამიანი დავინახე, ფაქტიურად მთელი წელი სიცრუეში მიცხოვრია :D
ნადირობის ამბებს სხვებს დავუტოვებ მოსაყოლად ;) შედეგი 0. სამაგიეროდ არ დავაფრთხეთ მაკე ცხოველები და ამით ძალიან კმაყიფილები ვიყავით.
ვანიკომაც ცოტა გვანერვიულა ჯანმრთელობის მხრივ, მაგრამ ეგეც მშვიდად და სასიკეთოთ დასრულდა.
ჩავედით ფაცხასთან და შევუერთდით "მოქეიფე" საზოგადოებას....
ბევრი რო აღარ გამუგრძელდეს, მე და კვერნას გვაყლაპეს საფანტი, გამოგვიცვალეს ქუდი და მაისურები ;)
და ასე და ამგვარად, 2 წლის წინ შეღებულ ლეგიონის კარში, ამაყად, უდიდესი სიყვარუოი და სითბოთი შევაბიჯეთ ფეხი....
დიდი მადლობა ძმებო ყველაფრისთვის, რაც კი ამ 2 წლის მანძილზე რა წუთებიც თქვენთან გამიტარებია, იმდენი წლები მიგმატებიდეთ თქვენ და თქვენ ოჯახებს....
მიყვარხართ ძლიერ :*

2 დღიანი "ჩეროკობა"

17 February 2021 - 09:04 PM

ჩეროკ, აბა აქედანაც გილოცავ....
გაგრძელება იქნება ქრონოლოგიურად....

შურუპავორტი & ჩაინიკა production presents

30 January 2021 - 08:24 PM

ამ ამბავს უამრავი გმირი ყავს, მაგრამ მე 2 გამოვარჩევ.....

 

T7f5158.jpg

 


ხაშლამა

15 January 2021 - 01:38 PM

არც მთლად ბერძნული მითოლოგიის თანახმად, კოლხას აღმოსავლეთით, დიაოხის ტერიორიაზე და კერძოდ ამ ჟამინდელ კახეთში, ერთი გლეხი თურმე ხარ-გუთნით მიწას ამუშავებდა. საბრალო, რამოდენიმე დღის ნაჯაფარ უძინარი ყოფილა და გუთანზე ჩამოსძინებია. მეხრეს გარეშე მიშვებული ხარი, თურმე ერთსადაიმავე ნახნავზე ტრიალებდა და ტრიალებდა. ნელნელა ჩასულა სიღრმეში და ბოლოს მიწა გამსკდარა. მიხოც და ხარიც ქვესკნელში ჩავარდნილან ჰადესის სამფლობელოში. კახელი გლეხი ბეწვზე გადარჩენილა რომ ადუღებულ ქვაბში არ ჩავარდნილიყო. სამწუხაროდ ხარი შიგ ჩავარდნილა. ამას ადასტურებს ჰომეროსის პოემიდან ამონარიდი,
" გასკდა მიწა და ჩაცვივდნენ,
ქვესკნელს მიხო და ხარი,
ხარი ცხელ წყალი ჩავარდა,
მიხომ კი იღძო მხარი."
იხ. ჰომეროსი "ილიადა"
ამ ხმაურზედ ჰადესი მისულა კახელ გლეხთან და უკითხავს აქ როგორ მოხვდიო? მიხოს არ უნდოდა ეღიარებინა რომ დაღლილს ჩაეძინა და მოატყუა,
- ხაშლამის მოხარშვა მინდოდა და ცეცხლის ანთება დემეზარა, ვიფიქრე ჩავალ და ჰადესთან მოვხარშამო.
- ხაშლამა რაღააო? - უკითხავს გაოცებულ ქვესკნელის ღმერთს
- ემსააჩი გაგასინჯებ, ოღონდ მაიტა შენ გაიქე, ცეზარას გვირგვინიდან სამი-ოთხი ფოთოლი დაფნა გამააძრე, ორი თავი ხახვი, ოთხი თავი ნიორი და ბლომათ მარილი მაიტაო.
ჰადესსაც უმალ შეუსრულებია მისი დანაბარები. დასხდნენ თურმე და კაი მამა-პაპური პური ჭამეჲ. ჰადესს უთქვამს,
- შენ იგეთი ღვთიური რამე მაჭამე, ზევსმა შეს***ცეს ჩემ ყველაყაჲ თუ აქ დაგტოვოო. აურაცხელი ოქრო- ვერცხლით დაუჯილდოვებია მიხო და გამოუშვია უკან. სოფლად დაბრუნებულს ყველაფერი მოუყოლია კახელებისთვის. მას აქეთ ყოველ გარდაცვლილს კახელები ხაშლამით ისტუმრებდნენ იმ იმედით რომ იქნებ ჰადესმა უკან გამოუშვასო. ასე დამკვიდრდა ხაშლამის ტრადიცია.



q60d72c.jpg
c891600.jpg

2021 წლის პირველი გასვლა "ხალხური"

10 January 2021 - 10:10 PM

იყო და არა იყო რა