- ფორუმი
- ფორუმის წევრები
- Shoutbox
- კალენდარი
- ფოტო გალერეა
- Custom Pages
- ვიდეო გალერეა
- iHost
-
კლუბის შესახებ
-
ფორუმი
ფორუმის წევრები
ყველაზე აქტიურები
ფორუმის სიახლეები
კალენდარი
სურათის ატვირთვა
იუთუბზე ატვირთვა
ონლაინში არიან
საიტის რუკა
მაღაზიები-
კატეგორიები
მთავარი
მონადირეთა ლეგიონი
მსროლელთა ლიგა
ნადირობა
ბაზიერობა
სამონადირეო იარაღი
ძაღლები
თევზაობა
დასვენება, ლაშქრობა
ფლორა და ფაუნა
სხვადასხვა
მედიცინა
ისტორიის კუთხე-
ბუნება
-
გალერეა
-
გადმოწერა
-
დაგვიმეგობრდით
აზრი
ავტორი babu, Feb 23 2014 02:13 PM
საინტერესო განათლება აზრი ფილოსოფია სკოლა მეცნიერება ცოდნა სინათლე ნადირობა ომი მშვიდობა ლეგიონი ტრადიციებსაქართველო მიმდინარეობა თევზაობა მოაზროვნე ბერძნული ბიზანტია
ამ თემას აქვს 8 გამოხმაურება
#1
Share
დაპოსტილი 23 February 2014 - 02:13 PM
#2
Share
დაპოსტილი 12 March 2014 - 02:50 PM
#3
Share
დაპოსტილი 14 March 2014 - 10:36 PM
#4
Share
დაპოსტილი 21 June 2014 - 03:54 PM
გამიმართლა... არ გამიმართლა - ვინ იცის?

მამა-შვილს ფერმა ჰქონდათ. ცხოველები ისეც ბევრი ჰყავდათ, მაგრამ ჰყავდათ ერთი ცხენი. ერთხელაც ცხენი გაიქცა...
- საშინელებაა, როგორ არ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
რამოდენიმე კვირის შემდეგ ცხენი დაბრუნდა და ოთხი გარეული კვიცი მოიყვანა თან.
- როგორ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
შვილმა დაიწყო გარეული ცხენებით სეირნობა, ჩამოვარდა და ფეხი მოიტეხა.
- როგორ არ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
ერთი კვირის შემდეგ სოფელში ჯარისკაცები მოვიდნენ და ახალგაზრდა მამაკაცები ჯარში წაიყვანეს. შვილი დატოვეს, რადგან ფეხი ჰქონდა მოტეხილი. გაუმართლა, არ გაუმართლა - ვინ იცის?
- საშინელებაა, როგორ არ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
რამოდენიმე კვირის შემდეგ ცხენი დაბრუნდა და ოთხი გარეული კვიცი მოიყვანა თან.
- როგორ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
შვილმა დაიწყო გარეული ცხენებით სეირნობა, ჩამოვარდა და ფეხი მოიტეხა.
- როგორ არ გაგიმართლა! - უთხრეს მეზობლებმა.
- გამიმართლა, არ გამიმართლა - ვინ იცის? - უპასუხა ფერმერმა.
ერთი კვირის შემდეგ სოფელში ჯარისკაცები მოვიდნენ და ახალგაზრდა მამაკაცები ჯარში წაიყვანეს. შვილი დატოვეს, რადგან ფეხი ჰქონდა მოტეხილი. გაუმართლა, არ გაუმართლა - ვინ იცის?

#5
Share
დაპოსტილი 08 July 2014 - 12:15 PM
ძმებო აქ დავდებ ერთ პატარა ჩანახატს და თუ არ მოგეწონებათ , მერე გადაიტანეთ სხვაგნ .....
ისე ჩვენი პანჩო გამახსენდა....
ერთი ადამიანი ბავშვობაში ...
ერთი ადამიანი ბავშვობაში მეგობრობდა მოხუცებულ მეზობელთან. ხშირად დადიოდა მის სახლში და მასთან საინტერესო საუბრებში ატარება დროს.
გადიდოდა წლები. ბიჭი გაიზარდა, ჯერ კოლეჯი და სხვადასხვანაირი გატაცებები, მერე სამსახური და ოჯახი. ის ყოველთვის ძალზე დაკავებული იყო და იმისი დროც კი არ ჰქონდა, რომ ხანდახან მაინც მოენახულებინა ახლობლები.
ერთხელ მან გაგიგო, რომ მისი ყოფილი მოხუცი მეზობელი გარდაიცვალა და მაშინ გაახსენდა თუ როგორი ამაგი ჰქონდა გარდაცვლილს მასზე გაწეული. მოხუცმა ბევრი რამ ასწავლა ობოლ ბიჭს და ყოველთვის ცდილობდა მისთვის მამის მაგივრობა გაეწია.
კაცმა იგრძნო სინდიდის ქენჯნა, რომ ამდენი წლის განმავლობაში ერთხელაც არ მოუკითხავს მოხუცი და გაემგზავრა მის დასაფლავებაზე.
საღამოს, მან დაათვალიერა სახლი. ყველაფერი ისე იყო, როგორც მისი ბავშვობის დროს, ერთადერთი — თავის ადგილას არ იდო პატარა ყუთი, რომელშიც მოხუცის სიტყვებით ინახებოდა მისთვის ყველაზე ძვირფასი ნივთი.
„ალბათ რომელიმე ნათესავმა აიღო“ – გაიფიქრა კაცმა და დატოვა სახლი.
ორი კვირის შემდეგ მან მიიღო ამანათი, რომელზეც მისი გარდაცვლილი მოხუცი მეზობლის სახელი და გვარი ეწერა. კაცმა გულის ფანცქალით გახსა ამანათი. მასში სწორედ ის პატარა ყუთი იდო, რომელიც დასაფლავების დღეს ვერ ნახა მოხუცის სახლში.
ყუთში კი აღმოჩნდა ოქროს საათი, რომელზეც ამოტვიფრული იყო შემდეგი სიტყვები:
„მადლობა იმ წუთებისთვის, რომელსაც ჩემთან ატარებდი“!
და ის მიხვდა – მოხუცისთვის ყველაზე ძვირფასი იყო ის დრო რომელსაც თავის პატარა მეგობართან ატარებდა.
ის მიხვდა, რომ სიცოცხლე იმით კი არ იზომება, თუ რამდენჯერ ჩაისუნთქავ, არამედ იმ წამების რაოდენობით, რამდენჯერაც შეგვეკვრება სუნთქვა.
გადიდოდა წლები. ბიჭი გაიზარდა, ჯერ კოლეჯი და სხვადასხვანაირი გატაცებები, მერე სამსახური და ოჯახი. ის ყოველთვის ძალზე დაკავებული იყო და იმისი დროც კი არ ჰქონდა, რომ ხანდახან მაინც მოენახულებინა ახლობლები.
ერთხელ მან გაგიგო, რომ მისი ყოფილი მოხუცი მეზობელი გარდაიცვალა და მაშინ გაახსენდა თუ როგორი ამაგი ჰქონდა გარდაცვლილს მასზე გაწეული. მოხუცმა ბევრი რამ ასწავლა ობოლ ბიჭს და ყოველთვის ცდილობდა მისთვის მამის მაგივრობა გაეწია.
კაცმა იგრძნო სინდიდის ქენჯნა, რომ ამდენი წლის განმავლობაში ერთხელაც არ მოუკითხავს მოხუცი და გაემგზავრა მის დასაფლავებაზე.
საღამოს, მან დაათვალიერა სახლი. ყველაფერი ისე იყო, როგორც მისი ბავშვობის დროს, ერთადერთი — თავის ადგილას არ იდო პატარა ყუთი, რომელშიც მოხუცის სიტყვებით ინახებოდა მისთვის ყველაზე ძვირფასი ნივთი.
„ალბათ რომელიმე ნათესავმა აიღო“ – გაიფიქრა კაცმა და დატოვა სახლი.
ორი კვირის შემდეგ მან მიიღო ამანათი, რომელზეც მისი გარდაცვლილი მოხუცი მეზობლის სახელი და გვარი ეწერა. კაცმა გულის ფანცქალით გახსა ამანათი. მასში სწორედ ის პატარა ყუთი იდო, რომელიც დასაფლავების დღეს ვერ ნახა მოხუცის სახლში.
ყუთში კი აღმოჩნდა ოქროს საათი, რომელზეც ამოტვიფრული იყო შემდეგი სიტყვები:
„მადლობა იმ წუთებისთვის, რომელსაც ჩემთან ატარებდი“!
და ის მიხვდა – მოხუცისთვის ყველაზე ძვირფასი იყო ის დრო რომელსაც თავის პატარა მეგობართან ატარებდა.
ის მიხვდა, რომ სიცოცხლე იმით კი არ იზომება, თუ რამდენჯერ ჩაისუნთქავ, არამედ იმ წამების რაოდენობით, რამდენჯერაც შეგვეკვრება სუნთქვა.

#6
Share
დაპოსტილი 30 July 2014 - 09:24 AM

სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.

#7
Share
დაპოსტილი 06 August 2014 - 11:32 AM
ერთმა ფილოსოფოსმა წმიდა ანტონს, რომელმაც წერა-კითხვა არ იცოდა, ჰკითხა:
– რომელ წიგნში ამოიკითხე ცნობები იმ მაღალი ჭეშმარიტების შესახებ, რომელსაც თავად ქადაგებ?
წმიდა ანტონს სიტყვაც არ წარმოუთქვამს, ისე მიუთითა ერთი ხელით ზეცაზე და მეორით კი – მიწაზე..

#8
Share
დაპოსტილი 10 November 2014 - 11:34 AM
" როდესაც მაცხოვარი იერუსალიმში ვირზე ამხედრებული შედიოდა, გზად ყვავილებს, პალმის რტოებს უყრიდნენ და ესალმებოდნენ. ვირი დარწმუნებული იყო, რომ მას ესალმებოდნენ და „ოსანას“ უყვიროდნენ. სწორედ იმ ვირს ვგავართ ჩვენ, რომლებიც ზურგით უფალს ვატარებთ და გვგონია, რომ ხალხი ტაშს ჩვენ გვიკრავს..."
პეტრე მამონოვი

#9
Share
დაპოსტილი 05 April 2017 - 12:10 AM
1 წევრი ათვალიერებს ამ თემას
0 წევრი, 1 სტუმარი
0%
მზადდება მინიატურა
ატვირთვის შეწყვეტა
ატვირთული ვიდეოს ბმული ჩავსვათ პოსტში?



ზევით ასვლა

